The Library of Congress, met zo’n 144 miljoen documenten de grootste bibliotheek ter wereld, gaat alle twitterberichten bewaren in z’n archief.

Matt Raymond, woordvoerder van deze Amerikaanse bibliotheek toonde zich alvast enthousiast: Naast de 29 miljoen boeken en andere drukwerken, 2,7 miljoen geluidopnames, 12 miljoen foto’s, 4,8 miljoen plattegronden en 58 miljoen handschriften, wil de Library of Congress nu z’n archief aanvullen met alle twitterberichten ter wereld.

Geen eenvoudige klus want  sinds de start van Twitter in 2006 zijn er al vele miljarden tweets gepost en de ongeveer 105 miljoen twitteraars zorgen ervoor dat er dagelijks zo’n 55 miljoen tweets per dag bijkomen.

“Een enorme uitdaging, maar uiterst nodig” vindt Matt Raymond “deze tweets hebben vaak historisch belang en bevatten een schat aan informatie, die belangrijk kan zijn voor historici. Ze leren ons hoe we voelen, hoe denkbeelden op bepaalde momenten in tijd gevormd werden, hoe we kijken naar dagdagelijkse dingen. “

Dus binnenkort Quicky, en Yves Leterme naast Barack Obama digitaal geconserveerd in The Library of Congress.

“Cicero had his own beliefs on friendship. Cicero believed that in order to have a true friendship with someone, one must have complete honesty, truth and trust.

Also, friends do things for each other without expectation of repayment. If a friend is about to do something wrong, one should not compromise one’s morals. One should explain what is wrong about the action, and help one’s friend understand what is right, because Cicero believed that ignorance is the evil.

Finally, friendship comes to an end because one person in the friendship becoms evil”

A fine definition that brands should use to create friends on social media

Heel wat trendwatchers en/of marktonderzoekers proberen jongeren te definiëren en er kwantificeerbare kenmerken aan toe te wijzen, zodat ze bruikbaar zijn voor merken of voor marketing toepassingen. Maar het interessante is nu net dat jongeren totaal niet definieerbaar zijn in duidelijke afgelijnde kenmerken omdat dat nu juist het typische kenmerk is van  deze generatie jongeren.

Deze generatie combineert stijlen, culturen, technologieën tot “iets” nieuw. Het grensoverschrijdend denken is wat jongeren belangrijk vinden en deze combinaties leiden dan weer tot een nieuwe eigen sub-cultuur die dan weer op zijn beurt andere jongeren inspireert. Jongeren hechten zeer veel belang aan authenticiteit, aan een eigen identiteit die de openheid moet hebben om steeds te kunnen veranderen. Want jongerencultuur is geen bewaarcultuur, het is een steeds zichzelf vernieuwend gegeven. (en dus moeilijk definieerbaar – sorry trendwatchers).

Willian Deresiewicz (schrijver en van 1998 tot 2008 professor Engelsche literatuur aan Yale) heeft op de blog van de New York Times een kritsche analyse gemaakt van de huidige generatie jongeren. Hij definieert ze als generatie Sell, een generatie waar iedereen voor alles een business start.

“Bands are still bands, but now they’re little businesses, as well: self-produced, self-published, self-managed.”

“It’s striking. Forty years ago, even 20 years ago, a young person’s first thought, or even second or third thought, was certainly not to start a business. That was selling out !”

En… hij heeft een punt want steeds meer jongeren maken van hun hobby een businessmodel: breien, skaten, t-shirts bedrukken, muziek maken, fietsen repareren, … allemaal kleine entrepreneurs die ervoor gaan. Het opstarten van een bedrijf wordt niet meer geassocieerd met  “commercial sell-out maar is een vorm van creativiteit op zich!

http://www.nytimes.com/2011/11/13/opinion/sunday/the-entrepreneurial-generation.html?_r=1&ref=todayspaper&pagewanted=all

Nieuwe vormen van informatie- en communicatietechnologie creëren vandaag hefbomen om acties op touw te zetten waarmee zowel big business als big governement het nog altijd moeilijk mee hebben.  Via SMS en Twitter worden revoluties ontketend.Internet en social media wijzigen fundamenteel het spel voor bestaande machtsstructuren.

Christian Leysen (in De standaard 09nov2011) naar aanleiding van de kracht van G1000

Adopt vs. adapt

source: http://sethgodin.typepad.com/seths_blog

“Het heeft geen zin om muziek tegen dumpingprijzen aan te bieden. Digitale media heeft de waarde van muziek weggenomen. Het besef dat er veel werk kruipt in schrijven, opnemen en promoten van een nieuwe plaat is compleet verloren gegaan. Het kwam er dus op aan het hele denkproces om te draaien, en het publiek mee te laten verdienen aan onze muziek”.

Een mooie redenering van Ricky Wilson, zanger van de Kaiser Chiefs. Opmerkelijk is wel dat hij in z’n redenering nergens het woord “platenfirma” vermeld. Meer en meer bands creëren hun eigen businessmodel waar niet de muziek centraal staat, maar de “band “ als een product geprofileerd wordt.  De muziek is naast merchandising, optredens slechts een onderdeel van het product.

Op de website van de band http://www.kaiserchiefs.com kunnen de fans uit 20 nieuwe nummers zelf hun eigen unieke exemplaar van de nieuwe CD The Future is Medieval samenstellen, donwloaden en … doorverkopen.

“A Brand Reversion is a brand logo that has undertaken a creative change based on the visual style of another brand logo: Brand identities with a split personality.”

Op z’n website dolt de Britse designer Graham Smith op een creatieve manier met logo’s. Hij swapt logo’s van rivaliserende merken en komt zo tot een interessant en verassend resultaat.

Check it out: http://www.imjustcreative.co.uk/brandreversioning/

Hersenonderzoek heeft aangetoond dat Apple religieuze effecten veroorzaakt bij fans.

Neurowetenschappers in Engeland lieten in de BBC documentaire “Secrets of the Superbrands” zien wat er in de hersenen gebeurt met zware Apple fans wanneer ze met hun favoutrite merk geconfronteerd werden. Een zelfde onderzoek werd gedaan bij diepgelovige mensen. Blijkt dat Apple en een godsdienst dezelfde gebieden in de hersenen doen oplichten.

“ De scènes die ik zag bij de opening van de nieuwe Apple store in Londen deden me eerder denken aan een evangelische gebedsbijeenkomst dan aan de mogelijkheid om een computer of GSM te kopen” scrhijft de BBC-journalist Alex Ridley  op z’n blog.

In de documentaire wordt ook de vergelijking gemaakt tussen het glas waarin Iphones en iPads liggen en “kleine altaartjes”.

Parallellen met religies zijn vaker gelegd, maar niet eerder in de hersenen aangetoond. Alex Brooks, editor van World of Apple zegt 24 uur per dag aan Apple te denken. Hij werd in een MRI-scanner gedaan om te zien hoe hij op beelden van Apple en niet-Apple producten reageert. De scans tonen aan dat zijn hersenen anders reageren op de verschillende producten. (bron: bright.nl)